Cenaze törenlerini hocalar yönlendirir.

20 Temmuz 2010, 14:31

• Cenaze törenlerini hocalar yönlendirir.

• Eğer durum ağırlaşmış ve yapılacak bir şey kalmamışsa, hoca çağrılır, son nefeste Kur'an ile gitmesi sağlanırdı.

• Ölüm yaşlılar için doğal karşılanır, çocuk ve genç ölümleri derin iz bırakırdı.Bu gibi durumlarda halen devam eden ölünün arkasından destan yazma geleneği vardır.

• Ölen kimsenin ağzının açık kalmaması için bir bez parçasıyla ağzı bağlanır.Üzerine şimemesi için bir bıçak konur.

• Ölüm olayı yakın köylere sela, uzaklara telefon veya telgrafla bildirilir.

• Cenaze genelde, ertesi gün gömülür. Bundan maksat uzakta olan yakınlarun gelebilmesi içindir.

• Genellikle öğle namazı sonrası, yakınların yetişememe durumunda ikindi namazından sonra defin işlemi olur.

• Ölüye dargın olanlar dahi cenaze törenine katılır.

• Ölünün başında ağıt yakılır. Ağıtlarda sınır olmaz. Ölenin ardından iyiliklerinden, yaşadıklarından gelişigüzel sesli olarak bahsedilir. Bunu kadınlar çoğunlukla yapar.

• Komşular devreye girer, ölü sahiplerini teselli ederken geleni gideni ağırlar, uzaktan gelenlere yemek veririler.

• Ölünün hazırlanması, cenaze önce ve sonrası işlele hep komşular uğraşır.

• Yıkanıp tabutla musllaya konan mevtanın yüzüne isteyen bakabilir.

• Cenaze namazına tabut omuzda götürülür.

• Her ailenin kendine ait mezarlığı olduğu gibi  köyün ortak mezarlığıda vardır.

• Ceset özenle hazırlanan mezara tabutla veya kefenle konur.

• Ceset gömülürken Kur'an okunur. Cenazeye gelen çocuklara bisküvi, şeker, fakirlere ve ihtiyacı olanlara havlu, namazgah, Kur'an-ı Kerim, dini bilgiler ve para verilirdi.

• Bazı yerlerde ölenin günahlarını affı için devir denilen dini bir tören yapılırdı.

• Defin akşamı ölü evinde Kur'an okunur. Bazı yerlerde de ölünün yıkanmasından gömülmesine kadar ki süre de hatim yaptırılır.

• Belli aralıklarda mevlit okutulur.

• Ölü yakınları uzun süre yalnız bırakılmaz, ziyaret edilir.

Bu içerik toplam 236 defa okunmuştur.